2005/Sep/13

พรุ่งนี้...........ไม่มีวันมาถึง
จันทร์เดือนสิบสองสาดแสงกระทบพื้นผิวแม่น้ำเจ้าพระยา ปรากฏเป็นภาพสะท้อนคล้ายภาพกระจกสองด้านที่ส่องหากันและกัน หญิงสาววัยยี่สิบต้นๆกำลังนั่งมองน้ำนิ่งๆตามลำพัง ปล่อยอารมณ์ไปตามกระแสน้ำและสายลมหนาวที่พัดมาบาดกาย...แล้วจากไป

กบ กบอยู่ไหน นุ่นคิดถึงกบนะ นุ่นรักกบ กบได้ยินมั้ย คำพูดเบาๆหลุดออกจากปากเธอพร้อมหยดน้ำใสๆไหลรินจากนัยน์ตาลงสู่เบื้องล่างแม่น้ำเจ้าพระยา เสียงของเธอเบาเสียจนเธอเองก็แทบไม่ได้ยิน...แต่เธอหวังว่าเขาของเธอจะได้ยิน...ได้ยินคำพูดที่เธออยากให้เขาได้ยิน สายตาของเธอแม้จะจ้องที่ผิวน้ำ แต่จิตใจของเธอกลับล่องลอยสาบสูญไปตามแม่น้ำเสียแล้ว...เธอจำไม่ได้ว่านั่งมานานกี่นาที กี่ชั่วโมง...แต่ก็เธอก็ยังอยากนั่งที่นี่ อยากนั่งนิ่งๆ นึกถึงอดีตที่ดีของเธอและเขา

กบๆ อันนี้ทำยังไง เสียงน้อยๆดังขึ้นขณะในชั่วโมงเรียนคอมพิวเตอร์ สาวน้อยผู้เป็นที่หมายปองของบรรดาหนุ่มกว่าครึ่งค่อนโรงเรียนถามกบ เพื่อนที่นั่งข้างๆเธอ

นี่งัย คลิ๊กตรงนี้ แล้วก็ก็อปก่อน ค่อยแปะลงตรงนี้ กบชี้นิ้วช้าๆบนจอคอมพิวเตอร์หวังให้สาวน้อยทำตามทัน

นี่ นุ่น ตรงนี้ ไม่ใช่อันนี้ กบหันไปค้อนเธออย่างเพื่อนๆเล่นกัน

เธอนี่ ไม่ไหวเลย หัวไม่ไอทีเอาซะเลย กบพูดพลางยิ้มส่ายหน้า...นิสัยขี้เล่นและชอบแซวมักเป็นนิสัยติดตัวกบเสมอ

ใครมันจะเก่งเหมือนนายล่ะ นุ่นพูดพลางหยิกที่หัวไหล่กบ ทั้งคู่มักเล่นกันอย่างนี้เสมอจนหนุ่มๆหลายคนมองด้วยความอิจฉา

เรียนเสร็จกบว่างมั้ย นุ่นหิวข้าว นุ่นพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

เรามีเรียนพิเศษนะ คงไปด้วยไม่ได้หรอก ให้เจดไปสิ เจดมันว่างอยู่แล้ว กบนึกถึงเพื่อนของเขาทันที เจดเคยบอกว่าชอบนุ่นมาก กบคงพยายามทำให้เพื่อนคนนี้ได้สมใจ

มีเรียนพิเศษเหรอ งั้นนุ่นไปด้วยนะ พอนุ่นพูดจบ กบถึงหันมามองหน้านุ่นด้วยความแปลกใจ

บ้าเหรอ ไปได้งัย มันดึกนะ กบหันมาพูดด้วยน้ำเสียงขึงขัง

นะๆๆ ไปด้วยๆๆ ไม่รู้ล่ะ นุ่นจะไปด้วย ดูแลนุ่นด้วย นุ่นพูดพลางวางของของนุ่นบนกระเป๋าของกบ กบถึงกับเกาศีรษะตัวเองเพราะความเอาแต่ใจของนุ่น...ทำไมผู้ชายทั้งหลายถึงชอบนุ่นนัก ทั้งๆที่เธอเอาแต่ใจยิ่งกว่าอะไรดี

เออๆๆ โทรบอกแม่ด้วยก็แล้วกัน เดี๋ยวเรียนเสร็จจะนั่งรถไปส่ง กบพูดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจนัก...แต่กลับทำให้นุ่นยิ้มออก

กบน่ารักที่สุดเลย นุ่นพูดพลางยิ้ม สวมกอดกบด้วยความดีใจ...ทุกสายตาในห้องเรียนต่างจับจ้องที่กบและนุ่น

พอเลยๆๆ คนทั้งโลกจะเข้าใจผิดแล้ว กบรีบดึงตัวนุ่นออกทันทีที่นุ่นสวมกอด

ก็ได้ค่ะ...คุณกบ นุ่นดูอารมณ์ดีขึ้นกว่าแรกเสียอีก

พอจบชั่วโมงเรียน ทั้งคู่ต่างรีบพากันนั่งสามล้อเครื่องไปยังที่เรียนพิเศษ ซึ่งไม่ไกลมากนัก ซึ่งปกติหากกบไปเรียนคนเดียว กบจะเดินไป เพียงแต่วันนี้นุ่นไปด้วย จึงต้องนั่งสามล้อเครื่องไป

ที่เรียนพิเศษเป็นอาคารพาณิชย์สองคูหาสามชั้น สภาพภายนอกค่อนข้างโทรม แต่ข้างในได้รับการดูแลรักษาอย่างดีทำให้ยังอยู่ในสภาพที่เรียกได้ว่า ใหม่ พอสมควร

พี่ครับ วันนี้เพื่อนผมมาเรียนด้วยนะ กบพูดกับอาจารย์คนสอนที่กบมักเรียกว่า พี่ เพื่อแสดงความสนิทสนม

เพื่อนหรือแฟน นายกบ อาจารย์คนสอนพูดพลางเงยหน้าขึ้นขณะกำลังหาแบบฝึกหัดในสมุด

เพื่อนครับ เพื่อน ชื่อนุ่น กบรีบพูดก่อนที่นุ่นจะชิงพูดเสียอีก

สวัสดีค่ะ พี่ นุ่นยกมือไหว้พลางถอนสายบัว

สวัสดีครับ ...แหม กบเลือกคนได้ดีจริงๆ รู้หรือเปล่าว่าสเปกกบเค้าเลยนะ หมวย เรียบร้อยเนี่ย ถ้าเก่งงานบ้านงานเรือนหน่อยนะ...กบมันรักตายเลย พี่คนสอนพูดแซวพลางทำหน้าทำตาไม่รู้เรื่อง...แต่นุ่นก็ยิ้มเล็กๆ

เออ...เรียนครับ เรียน มาเรียนครับ ไม่ได้มาวิจัยสเปคสาว กบรีบตัดบท...ส่วนนุ่นก็ได้แต่นั่งยิ้มอยู่ข้างๆ

การเรียนการสอนเป็นไปแบบตัวต่อตัว อธิบายทีละจุด เป็นไปอย่างเรียบง่าย ไม่รีบร้อน ทำให้กบเข้าใจเกือบทุกๆขั้นตอนในทุกๆข้อ แต่ใช้เวลานานกว่าการสอนแบบในห้องมาก

กบ สามทุ่มแล้ว นุ่นกะซิบบอกกบขณะกบกำลังเรียนอยู่ กบคงลืมไปว่านุ่นนั่งรอกบอยู่

พี่ครับ ผมขอโทษนะครับ วันนี้ผมขอแค่นี้ก่อน เดี๋ยวผมต้องไปส่งเพื่อนนะครับ แล้วเดี๋ยวค่อยต่อครั้งหน้านะครับ กบพูดพลางยกมือไหว้ลาพี่ พี่ก็รับไหว้

นุ่น รีบกลับเร็ว กบรีบคว้ากระเป๋าพร้อมถุงใส่ของของนุ่น รีบพานุ่นเดินออกไปเรียกสามล้อเครื่อง

กบ นุ่นหิว คำพูดของนุ่นสะกิดใจกบทันที...นุ่นพูดตั้งแต่คาบคอมพิวเตอร์แล้วนี่นา

แล้วที่บ้านไม่มีอะไรกินเหรอ กบหันหลังขวับไปถามนุ่นทันที

ก็กบบอกให้นุ่นโทรไปบอกแม่ แม่ก็บอกว่าจะไม่ทำกับข้าว นุ่นพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน แววตาใสซื่อ

โอเคๆ งั้นกบพาไปกินข้าวนะ กบพูดพลางจับแขนนุ่นเดินข้ามถนนไปยังร้านอาหารตามสั่งฝั่งตรงข้ามทันที

นุ่น กบขอโทษนะ กบลืมไปเลยว่านุ่นหิว กบพูดขณะที่นุ่นกำลังนั่งทานข้าวอย่างเอร็ดอร่อย

ไม่เห็นเป็นไรเลย ลดหุ่นหน่อยก็ดี นุ่นพูดพลางหยุดยิ้มชั่วครู่ แต่ยังคงตั้งหน้าตั้งตาทานต่อ

นี่ นุ่นรู้จักกบมากี่ปีแล้ว กบพูดขณะเอาหลอดเขี่ยน้ำแข็งในแก้วของตัวเอง

นุ่นเพิ่งรู้จักกบเมื่อวานเอง คำพูดของนุ่นถึงกับทำให้กบอึ้ง

เมื่อวานได้งัย ถ้าจำไม่ผิดก็ห้าปีแล้วนะ นี่เราก็ม.ห้ากันแล้ว กบพูดแบบงง ห้าปีที่นุ่นเฝ้าแกล้งกบจนบางครั้งทำให้กบถึงกับปวดกะโหลก

ก็ห้าปี ก็คือเมื่อวานงัย อะไรที่ผ่านไปแล้ว คือเมื่อวาน อะไรที่ยังมาไม่ถึงคือ พรุ่งนี้ นุ่นพูดยิ้มๆพลางรวบช้อน ดื่มน้ำ...ตอนนี้เธอคงทานอิ่มแล้ว

โอเค...เมื่อวานก็เมื่อวานนะ รีบไปเถอะ แม่นุ่นคงรอแล้ว กบพูดขณะจ่ายเงินค่าอาหารแก่เจ้าของร้านเรียบร้อย

กบนั่งสามล้อเครื่องไปส่งนุ่นที่บ้าน ระหว่างทางนุ่นเพลียจนเผลอหลับไป....หัวนุ่นซบลงมาที่บ่าของกบ กบจึงต้องคอยประคองหัวนุ่นไม่ให้ตกลงไปต่ำกว่านี้ไม่อย่างนั้นนุ่นอาจคอเคล็ดได้ มือก็คอยปัดผมที่ปิดหน้าขึ้นไม่ให้รบกวนเวลานุ่นหลับ นุ่นๆ ถึงบ้านนุ่นแล้ว ตื่นๆ กบกระซิบข้างหูนุ่นเบาๆแต่ก็พอทำให้นุ่นรู้สึกตัว ถึงแล้วเหรอ นุ่นหันกลับมามองหน้ากบด้วยอาการสลึมสลือ นุ่นยังไม่รู้สึกตัวเต็มที่ ถึงแล้วครับ ลงไปได้แล้ว กบพูดพลางเอาของของนุ่นจับยัดใส่มือนุ่น งั้น กบรีบกลับบ้านนะ ถึงบ้านแล้วโทรมาบอกนุ่นด้วย นุ่นพูดพลางลงจากสามล้อเครื่อง ถึงแล้วจะเขียนจดหมายมาบอกนะ กบพูดพลางหัวเราะเมื่อนุ่นก้าวถึงหน้าบ้าน อีตาบ้า... นุ่นหันหลังขวับทำท่าจะเอากล่องดินสอขว้าง สามล้อเครื่องเคลื่อนตัวออกไปไปช้าๆ กบถอนหายใจกับตัวเองเบาๆ ห้าปีแล้วสินะที่เขาปกป้องเจ้าหญิงขี้อ้อนของเขา ห้าปีที่เขาเฝ้าดูแลเจ้าหญิงน้อยๆของเขาอย่างองครักษ์....องครักษ์ที่มีหน้าที่ปกป้อง ไม่ใช่ ครอบครอง เขาก็มักบอกว่า นุ่นคือ ดอกฟ้า บริสุทธิ์และสูงค่าเกินกว่าที่ตัวเองจะเอื้อมถึง ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะคิด กบๆ เมื่อคืนถึงบ้านทำไมไม่โทรมาบอกนุ่น นุ่นวิ่งมาทุบหลังกบขณะที่เห็นกบเดินถือกระเป๋ามาเก็บที่ห้องเรียน ไม่มีอะไร เมื่อคืนเราเพลียๆ ถึงบ้านก็นอนเลย กบพูดยิ้มๆ แล้วอาบน้ำหรือเปล่า นุ่นพูดแซวพลางยิ้ม ป่าว เนี่ย เมื่อเช้าก้อไม่ได้อาบน้ำ ไม่เชื่อลองดมดูสิ กบต่อมุขกับนุ่นจนกลายเป็นเรื่องขำขัน เหม็นๆๆ วุ้ย หน้าไม่อาย ไม่ยอมอาบน้ำ นุ่นเอามืออุดจมูกพลางแซว ทั้งคู่ได้แต่หัวเราะซึ่งกันและกัน น้องนุ่นๆ พี่แมนคิดถึงน้องนุ่นจัง มาให้พี่กอด มาม่ะ เสียงใหญ่ๆดังมาจากระเบียง สายตาสองคู่ต่างจับจ้องออกไปที่ระเบียง นายแมน รุ่นพี่ร่างยักษ์นักกีฬาบาสเกตบอลโรงเรียนซึ่งตามจีบนุ่นมานานหลายเดือนพูดพลางทำท่าด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ กบ ทำงัยดี นุ่นตัวสั่นรีบวิ่งมาหลบหลังกบทันที ใจเย็นนะๆ กบจัดการเอง กบเอี้ยวตัวกลับไปบอกนุ่นเบาๆ พี่จะยุ่งอะไรกับแฟนผม ...แฟนผม แฟนผม แฟนผม คำนี้คือคำที่นุ่นอยากได้ยิน...สายตาทุกคู่ที่อยู่ภายในห้องต่างจับจ้องมาที่นุ่นกับกบ บอมบ์ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทในกลุ่มเดินมาหากบ เกิดไรขึ้นว่ะ บอมบ์กระซิบถามเบาๆ กบชี้นิ้วออกไปที่ระเบียง ไรว่ะ นุ่นยังไม่มีแฟน นุ่นมีแฟนได้งัย แมนโวยวายด้วยความโมโห สีหน้าเริ่มเปลี่ยน มีแล้วค่ะ นี่งัย แฟนนุ่น นุ่นพูดพลางกอดแขนกบไว้แน่นด้วยสีหน้าดีใจ อืม...ได้ๆๆ แมนชี้หน้ากบด้วยความแค้น ไม่นานแมนก็เดินจากไป กบ กบรักนุ่นแล้ว นุ่นพูดพลางสวมกอดกบด้วยความดีใจ ป่าว ถ้าต้องปกป้องนุ่น ต่อให้ต้องทำมากกว่านี้ กบก็จะทำ กบพูดพลางดึงตัวนุ่นออก...คำพูดของกบทำให้นุ่นถึงกับน้ำตาซึมเลยทีเดียว ไปกินข้าวกันนะ กบพูดยิ้มๆ พยายามกลบเกลื่อนสีหน้าตนเองพลางปัดผมขึ้นให้นุ่น นุ่นพยักหน้ารับ หลายครั้งที่นุ่นมีปัญหากับคนที่ตามจีบ กบจะคอยกันท่าให้เสมอ หลายครั้งที่นุ่นมีปัญหากับเพื่อน กบจะคอยตามเคลียร์ให้ตลอด หลายครั้งที่เดินข้ามถนน กบจะคอยยืนบังรถให้ หลายครั้งที่นุ่นท้อแท้ กบจะคอยให้กำลังใจข้างๆ หลายครั้งที่นุ่นร้องไห้ กบจะคอยปลอบโยนเสมอ หลายครั้งที่นุ่นป่วย กบจะหมั่นไปเยี่ยมไข้พร้อมกับโจ๊กสุดอร่อย

กบๆ ใกล้วาเลนไทน์แล้วนะ กบอยากได้อะไรหรือเปล่า นุ่นกระซิบถามกบขณะกบกำลังเรียนอยู่

ไม่ กบตอบสั้นๆห้วนๆ สายตาไม่ละจากกระดานแม้สักวินาทีเดียว

ไม่ก็ไม่...ไม่เห็นต้องดุเลย

ไม่ได้ดุ แต่อย่าเพิ่งกวนได้มั้ย เรียนอยู่ กบพูดสวนออกไป พลางก้มลงจดตามอาจารย์ ทำให้นุ่นต้องก้มลงจดตามอาจารย์ ไม่เช่นนั้นอาจเป็นที่สงสัยของอาจารย์ได้

ไม่กวนก็ได้ นุ่นไม่สำคัญนี่ ใครจะสำคัญเท่าผู้หญิงคนนั้นของนายล่ะ นุ่นงอนพูดใส่กบทั้งๆที่ไม่มีมูล

ใครเหรอ ผู้หญิงคนไหน กบหันขวับมามองนุ่นทันทีด้วยสีหน้าแววตางงๆ

กบ นุ่น เธอทั้งสองคนเลิกคุยกันได้แล้ว จดตามกระดานเร็วเข้า ครูจะลบแล้ว อาจารย์พูดเสียงดังฟังชัดพลางเอาแปรงลบกระดานเคาะกระดานดำ ทำให้ทั้งคู่ไม่ได้สนทนากันต่อ จนกระทั่งท้ายคาบ

นุ่น ผู้หญิงคนไหน กบเริ่มบทสนทนาด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ไม่บอก นุ่นยังคงงอนกบอยู่

นุ่น เราไม่เคยยุ่งกับผู้หญิงคนไหนเลย นุ่นก็รู้ กบค่อยๆอธิบายให้นุ่นเข้าใจ

ใครจะรู้ล่ะ...รู้หน้าไม่รู้ใจ นุ่นพูดทั้งๆที่ไม่มองหน้ากบ น้ำเสียงของนุ่นจริงจังมาก

แล้วสักวันนุ่นจะรู้ ว่ากบไม่มีใครเลย กบพูดพลางหยิบกระเป๋าเดินออกจากห้องไปโดยไม่สนใจนุ่นแม้แต่น้อย


วาเลนไทน์วันที่หนุ่มทั้งโลกต่างรอคอยเพื่อจะให้กุหลาบกับคนที่ตนรักหรือหลงรัก เป็นวันที่มีดอกกุหลาบสีแดงบานสะพรั่งทั่วโรงเรียน กลีบกุหลาบอ่อนๆโรยทั่วไปตามพื้นห้อง รวมทั้งโต๊ะเรียน

กบๆ นุ่นให้กบ นุ่นขอโทษนะ วันนั้นทำให้กบอารมณ์ไม่ดี นุ่นพูดพลางยื่นกุหลาบสีแดงเลือดให้กบในท้ายคาบเรียน

อืม ไม่เป็นไร เรื่องแค่นี้เอง กบยิ้มพลางรับดอกกุหลาบจากมือนุ่น เหลือบเห็นมืออีกข้างของนุ่นถือกุหลาบเต็มกำมือที่มีทั้งหนุ่มรุ่นพี่รุ่นน้องที่เต็มใจมามอบให้

นุ่น กุหลาบเยอะจัง เรตติ้งดีนะ กบมองที่มือนุ่น ยิ้มพลางพูดติดตลก

บ้าเหรอ...คนที่นุ่นรอ เค้ายังไม่ให้กุหลาบเลยนะ นี่จนเลิกเรียนแล้ว นุ่นพูดพลางจ้องที่ตาของกบ กบต้องคอยหลบสายตา

ไปถามเขาสิ มาถามอะไรกบล่ะ กบพูดเบี่ยงเบนทันทีทั้งๆที่รู้ว่าคนที่นุ่นพูดถึงคือตัวเอง

ไม่ต้องหรอก ถ้าเขาอยากให้ เขาให้นุ่นนานแล้ว นุ่นพูดพลางถอนหายใจ...นุ่นคงถอนใจเรื่องนี้แล้ว

นุ่น ทำไมนุ่นถึงรอเขาล่ะ กบถามด้วยน้ำเสียงเรียบๆแต่ยังคงหลบสายตานุ่น วุ่นวายกับของในกระเป๋า

นุ่นว่า นุ่นหลงรักเขาเข้าแล้วล่ะ นุ่นพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริง พลางนั่งเด็ดกลีบกุหลาบในมืออย่างอารมณ์ดี

เหรอ...เขาคงโชคดีนะ กบนั่งเงียบๆ จัดของในกระเป๋าตัวเอง สายตานุ่นสอดส่องไปทั่วห้อง คอยดูเพื่อนๆที่เอาดอกกุหลาบมาเล่นกัน....จนทุกคนออกจากห้องไปหมด

นุ่น ดอกนี้กบให้นุ่นนะ กบพูดเสร็จพลางหยิบดอกกุหลาบออกมาจากขวดที่ดึงออกมาจากกระเป๋า...กุหลาบขาวบริสุทธิ์ถูกบรรจุอย่างประณีตลงในขวดที่มีน้ำหล่อเลี้ยงตลอดเวลาขนาดพอดีดอกไม้ ป้องกันไม่ให้ดอกไม้เ!่ยวเฉาและได้รับความกระทบกระเทือนก่อนถึงมือผู้รับ แสดงให้เห็นถึงความสูงค่าของดอกไม้ดอกนี้ กบ... นุ่นพูดน้ำตาคลอเบ้า มองหน้ากบอย่างไม่เชื่อสายตา นุ่นไม่อยากได้เหรอ กบทิ้งก็ได้นะ กบมองหน้านุ่นนิ่งๆ ป่าว นุ่นรักกบนะ กบรักนุ่นมั้ย นุ่นพูดพลางสวมกอดกบด้วยความยินดีเป็นที่สุด...นี่คือดอกกุหลาบที่นุ่นรอถึงห้าปี กบบริสุทธิ์ใจกับนุ่นนะ กบพูดพลางดึงตัวนุ่นออก...กบไม่เคยยอมให้นุ่นสวมกอดเลยแม้สักครั้งเดียว เช็ดน้ำตานะ งอแงยังงี้ไม่มีคนมาขอเป็นแฟนนะ กบพูดพลางเอามือปัดใต้ขอบตาให้นุ่นเบาๆแต่กลับทำให้นุ่นยิ้มออก อีตาบ้า นุ่นยิ้มหน้าแดง พูดพลางเอามือทุบกบเบาๆ ทั้งคู่ต่างหยอกล้อเล่นกันเหมือนเด็กๆ นุ่นเอาดอกกุหลาบขาวที่กบให้เก็บไว้ในกระเป๋า ส่วนดอกกุหลาบดอกอื่นๆที่หนุ่มรุ่นพี่รุ่นน้องให้มาต่างเอามาเด็ดกลีบขว้างใส่กบเล่นจนห้องสกปรกเลอะเทอะไปหมด นุ่น เธอทำอะไร เสียงหนึ่งดังมาจากประตูหลังห้อง ดังพอที่จะทำให้นุ่นและกบหันกลับไปมองแทบจะพร้อมกัน อาจารย์!! กบและนุ่นพูดแทบจะพร้อมกัน อาจารย์ฝ่ายปกครองยืนจ้องนุ่นตาเขม็ง สีหน้าโกรธเกรี้ยว อาจารย์ครับ ผมอธิบายได้ กบรีบออกตัวทันทีที่เห็นท่าไม่ดี กบ เธอหนะเงียบไปเลย ฉันเห็นนะว่าใครทำอะไร อาจารย์ฝ่ายปกครองยังยืนยันจะเอาเรื่องนุ่นให้ถึงที่สุด แต่อาจารย์ไม่เข้าใจว่าพวกผมทำอะไร กบรีบต่อคำอาจารย์ทันที ส่วนนุ่นได้แต่ยืนนิ่งๆหลบหลังกบ เหรอ...ครูคงแก่จนมองไม่เห็นว่าพวกเธอโปรยกุหลาบบ้าๆพวกนี้เล่นตามห้องจนสกปรกเลอะเทอะไปหมดสินะ อาจารย์ฝ่ายปกครองเริ่มตะหวาดหันกลับมามองกบด้วยสีหน้าไม่พอใจนัก ถ้าอาจารย์เห็นแค่ความสกปรกที่ผมทำ ผมก็จะทำความสะอาดให้ครับ กบยืดอกรับความผิดอย่างลูกผู้ชาย อืม...แล้วเธอคิดว่าครูมองไม่เห็นอะไร อาจารย์ฝ่ายปกครองเริ่มหาเรื่องกบ แต่นัยน์ตากลับมองนุ่นที่ตัวสั่นเทาหลบอยู่หลังกบ ป่าวครับ เอาเป็นว่าผมจะรีบทำความสะอาดห้องให้นะครับ หลังจากพูดจบ กบก็รีบวิ่งไปเอาไม้กวาด ถังน้ำ ผ้าเช็ดพื้นหลังห้องมาเตรียมไว้ แล้วอาจารย์ฝ่ายปกครองก็เดินจากไป ทั้งคู่ช่วยกันทำความสะอาดห้องเรียนที่ตัวเองทำสกปรกรกรุงรัง....พื้นเต็มไปด้วยกลีบดอกกุหลาบ โต๊ะและเก้าอี้ต่างเกะกะไม่เป็นระเบียบ กบ อาจารย์มองไม่เห็นอะไร นุ่นยังคงติดค้างกับคำพูดของกบอยู่ ป่าว ไม่มีอะไรหรอก กบพูดปัดๆขณะที่ตัวเองกำลังถูพื้นห้องเรียนอยู่ ไม่จริง กบ บอกมาเดี๋ยวนี้ นุ่นเอามือจับหน้ากบเงยขึ้น น้ำเสียงจริงจัง กบ พูดมา อาจารย์มองไม่เห็นอะไร นุ่นยังคงเซ้าซี้กับคำถามเดิมๆแต่เริ่มขึ้นเสียง ....มิตรภาพ.... กบพูดสั้นๆน้ำเสียงเรียบ ดวงตายังคงมองนิ่งๆที่นัยน์ตาของนุ่น แล้วทำไมกบต้องช่วยเรา นุ่นยังคงไม่ลดละ ดวงตาของนุ่นยังคงจับจ้องที่นัยน์ตาของกบเพื่อสืบหาความจริง ....หน้าที่.... กบตอบสั้นๆพลางหลบสายตาลงมาถูพื้นต่อ หน้าที่อะไรของเธอ คำก็หน้าที่ สองคำก็หน้าที่ บอกเราสิ หน้าที่อะไร นุ่นเริ่มขึ้นเสียงใส่กบ นัยน์ตาแดงก่ำ นุ่นคงไม่พอใจที่ไม่ได้รับคำตอบที่ตัวเองต้องการ แล้วสักวัน นุ่นจะรู้ว่าหน้าที่อะไร กบพูดสั้นๆห้วนๆ พลางเดินไปบิดน้ำออกจากผ้าเช็ดพื้น ทั้งคู่ไม่ได้พูดกันอีกเลย กบเดินไปส่งนุ่นขึ้นรถเงียบๆ นุ่นคงผิดหวังกับกบอยู่พอสมควร กบๆ นุ่นขอโทษ นุ่นไม่ควร